Artykuł prezentuje badania dotyczące częstości występowania zaburzeń jedzenia wśród studentów w Islandii.

Zaburzenia jedzenia występują coraz powszechniej w krajach zachodnich, szczególnie wśród dziewcząt i młodych kobiet. Badania wskazują, że około 10% kobiet zmaga się z zaburzeniami jedzenia w ciągu swojego życia. Niedawne badania wykazały, że wśród studentów zaburzone nawyki związane z jedzeniem i zaburzone mechanizmy kontroli wagi przejawia około 26% kobiet i około 10% mężczyzn.

Do zaburzeń jedzenia należy anoreksja i bulimia oraz objadanie się. Zaburzenia jedzenia związane z anoreksją występują u około 0,3% młodych kobiet, zaburzenia związane z bulimią u około 0,3 – 7,3% młodych kobiet w krajach zachodnich. Niektóre badania sugerują, że bulimia wśród chłopców może występować na poziomie 0,2%, brak jest badań dotyczących występowania anoreksji wśród chłopców. Początek zaburzeń jedzenia zwykle wiąże się z okresem dorastania. Początek zaburzeń związanych z objadaniem się może pojawić się pomiędzy 15 a 28 rokiem życia a częstość ich występowania jest szacowana na poziomie 1% wśród 35-latków. W literaturze zwraca się uwagę na zwiększanie się ilości występowania niespecyficznych zaburzeń jedzenia, które są trudne do zdefiniowania a tym samym do zbadania.

Islandia jest typowym krajem zachodnim, z wysokim standardem życia i populacją około 300 tysięcy mieszkańców. W ostatnich latach zauważono znaczący wzrost ilości osób wymagających skierowania na specjalistyczne leczenie zaburzeń jedzenia. Celem przeprowadzonych badań było ustalenie częstości występowania zaburzeń jedzenia na próbie złożonej ze studentów 16 uniwersytetów.

W badaniach wzięło udział 3052 studentów, w wieku 15-20 lat. W badaniach wykorzystano dwa kwestionariusze – jeden do badań przesiewowych w kierunku zaburzeń jedzenia, drugi będący skalą diagnostyczną zaburzeń jedzenia.

Badania zawierały również dane dotyczące indeksu masy ciała (BMI), który był podawany bezpośrednio przez studentów. 76,8% studiujących mężczyzn i 73,4% studiujących kobiet mieściło się w granicach prawidłowej wagi ciała.

Otrzymane rezultaty wykazały, że 51,3% studentek i 22,9% studentów zgłaszało swoje niezadowolenie związane z nawykami żywieniowymi, a 63% studentek i 30,9% studentów uważało, że ich waga wpływa na ich emocjonalne samopoczucie.


9,8% badanych osób zostało zdiagnozowanych jako osoby mające zaburzenia jedzenia, w tym 0,7% osób z anoreksją, 3,7% osób z bulimią, 0,4% osób z zaburzeniami związanymi z objadaniem się. Proporcje między kobietami i mężczyznami wśród badanych studentów z zaburzeniami jedzenia wynosiły 10:0,8.


Uzyskane wyniki potwierdziły wysokie występowanie zaburzeń jedzenia wśród studentów. Warto zauważyć, że pomimo, iż większość studentek miała prawidłową wagę ciała to ponad 50% z nich nie było zadowolonych ze swoich nawyków żywieniowych oraz zauważało negatywny wpływ wagi na ich poczucie własnej wartości. Wynik ten może potwierdzać normalnie występujące niezadowolenie ze swojego wyglądu wśród młodych kobiet z krajów zachodnich. Nieoczekiwanym wynikiem był wysoki poziom niezadowolenia wśród mężczyzn, który może wynikać z coraz bardziej powszechnej presji na zdrowe odżywianie oraz bycie szczupłym.


Otrzymane wyniki zwracają uwagę na fakt, że niezadowolenie z nawyków żywieniowych oraz problemy z obrazem własnego ciała stanowią czynniki ryzyka dla rozwoju zaburzeń jedzenia. Wskazane zatem byłoby prowadzenie badań przesiewowych w kierunku zaburzeń jedzenia w placówkach podstawowej opieki medycznej oraz wspierających studentów.


Pełną treść artykułu można znaleźć pod adresem:

Gudlaug Thorsteinsdottir, MD, Lilja Ulfarsdottir, PhD , “Eating Disorders in College Students in Iceland”, w: European. Journal of. Psychiatry, vol. 22, N.° 2, (107-115) 2008.