Artykuł jest przeglądem badań dotyczących rozpowszechnienia występowania zaburzeń psychicznych wśród studentów oraz ich rówieśników, którzy nie studiują. Zdrowie psychiczne studentów wzbudza ostatnio rosnący niepokój ze względu na zwiększającą się liczbę studiujących osób z problemami psychicznymi oraz wzrastającą złożoność przejawianych przez nich trudności.


Badania przeprowadzone w latach 2002-2003, porównujące występowanie zaburzeń psychicznych w ciągu ostatnich 12 miesięcy wśród studentów i ich niestudiujących rówieśników wykazały, że zaburzenia nastroju oraz zaburzenia lękowe występowały jednakowo często w obu grupach. Jedynie zaburzenia afektywne dwubiegunowe występowały rzadziej wśród studentów niż u ich niestudiujących rówieśników.


Badania przeprowadzone w 2007 i 2009 roku wśród studentów 26 amerykańskich uniwersytetów wykazały, że 17% studentów uzyskało wyniki wskazujące na przeżywanie depresji, a 10% studentów na przeżywanie zaburzeń lękowych. Zauważono również, że wśród studentów, podobnie jak w ogólnej populacji, kobiety-studentki były bardziej narażone na przeżywanie depresji oraz zaburzeń lękowych natomiast większe zagrożenie samobójstwem występowało wśród młodych mężczyzn-studentów. Również studenci o niższym statusie społeczno-ekonomicznym częściej doświadczali symptomów depresji i zaburzeń lękowych. Trudności ze zdrowiem psychicznym występowały także częściej wśród studentów, którzy mieli problemy w relacjach z innymi, niewielkie wsparcie społeczne lub byli ofiarami przemocy seksualnej. Przedstawione dane epidemiologiczne z prowadzonych badań jasno wskazują, że problemy zdrowia psychicznego są bardzo rozpowszechnione wśród studentów. Niejasne jednak pozostaje, czy faktycznie studenci są bardziej psychologicznie zaburzeni obecnie niż w przeszłości. Wzrost liczby osób ze zdiagnozowanymi trudnościami psychicznymi może odzwierciedlać wzrost liczby zachowań związanych z poszukiwaniem pomocy, a nie wzrost występowania samych zaburzeń.


Takie alternatywne wytłumaczenie wydają się potwierdzać wyniki badań prowadzonych wśród ogółu populacji: w 1985 roku tylko 19% badanych z trudnościami psychicznymi pozostawało w leczeniu w ciągu ostatniego roku, w 1992 roku było ich 25%, a w 2002 roku 41%. Wydaje się więc, że nasilenie występowania trudności psychicznych wśród studentów może wskazywać na wzrastającą gotowość szukania pomocy w związku z przeżywanymi przez nich zaburzeniami, a nie na nasilenie występowania problemów psychicznych. Jednak pomimo większej gotowości szukania pomocy badania wskazują, że tylko 24% studentów ze zdiagnozowaną depresją oraz 20% studentów z zaburzeniami lękowymi pozostawało w leczeniu. Jako bariery utrudniające szukanie pomocy wymieniano: brak czasu, obawy związane z ujawnianiem swoich trudności, brak odczuwania potrzeby szukania pomocy, brak wiedzy na temat dostępnych źródeł wsparcia, sceptycyzm wobec efektów leczenia.


W tym kontekście niezbędne wydają się dalsze badania oraz wdrożenie bardziej skutecznych sposobów zapobiegania, identyfikowania oraz leczenia występujących wśród studentów zaburzeń. Niewiele wiadomo również na temat wpływu na zdrowie psychiczne specyficznych czynników związanych ze studiowaniem, m.in. takich jak liczba studentów na roku, konkurencyjność, wsparcie personelu akademickiego, przedmiot studiów. Dalsze badania w tym zakresie mogłyby pomóc w tworzeniu środowiska promującego lepsze zdrowie psychiczne, które jest podstawą do osiągnięcia ogólnego zadowolenia oraz sukcesu akademickiego. 
 

Źródło:

Justin Hunt, M.D., M.S. and Daniel Eisenberg, Ph.D., “Mental Health Problems and Help-Seeking Behavior Among College Students” [w:] Journal of Adolescent Health, 46, 2010, pages 3-10.